บางเวลาฉันเป็นคนที่พูดมากเวลาที่อยู่กะคนที่ใจดีที่เค้าจะไม่ทำร้ายฉันทั้งคำพูดและการกระทำแล้วฉันสบายใจฉันก็จะพูดไม่หยุด
บางเวลาฉันก็จาเงียบไปด้วยหลายๆเหตุผล อึดอัดใจ ขี้เกียจพูด เกลีดยการแก่งแย่ง ฉันก็นิ่งๆ
บางเวลาฉันก็หัวเราะ บางเวลาก็ร้องไห้ง่ายซะจนงงตัวเองกะเรื่องบางเรื่อง
บางเวลาเรื่องใหญ่ๆเสือกไม่ร้องเอาเข้าไป......
บางเวลาฉันก็อยากอยู่เงียบๆคนเดียว
บางเวลาก็อยากอยู่กับใครสักคน
บางเวลาก็อยากปาร์ตี้กับคนเยอะๆ
บางเวลาอยากกอดตัวเองบางเวลาอยากกอดคนอื่น
ฉันไม่ชอบการแข่งขัน ไม่ชอบการแก่งแย่ง ไม่ชอบการชิงดีชิงเด่น
คนบางคนทำร้ายความรู้สึกคนอื่นได้เพื่อจะก้าวนำขึ้นไปไม่มากก็น้อยขอให้ได้นำ
เอาหน้าเอาตา คนเรามักไม่ชอบที่คนนั้นทำแบบนี้คนนี้ทำแบบนั้นเค้าทำแบบนั้นกับฉัน
แต่เวลาพวกคุณทำหละเคยย้อนมองตัวเองไหม
ว่าวันๆนึงคุณได้ทำให้ใครเสียใจเสียความรู้สึกทั้งตั้งใจและไม่ตั้งใจ
เวลาจาไม่พอใจไรใครก็นึกย้อนมองตัวเองให้มากมาก สิ่งที่เค้ามอบให้คุณ
กับสิ่งที่คุณทำกับเค้ามาตลอดมันเป็นยังไง
ฉันอาจดูหัวรั้นและดื้อในสายตาทุกคน
ไม่ชอบการไม่ได้เป็นตัวของตัวเอง
แต่ฉันก็มีจุดยืนของตัวเอง
รู้ว่าตัวเองต้องการอะไรและกำลังทำอะไรเพื่อไปถึงสิ่งไหน
บางครั้งฉันนั่งมองคนอื่นเพื่อศึกษา
บางทีคนเราพูดมากไปก็เหมือนจะยิ่งแสดงความเขลาออกมา
คนที่ไม่ฟังใครยิ่งเหมือนคนที่เขลายิ่งนัก
คนที่ดูถูกคนอื่นนั้นคงหมายความว่าเค้าไม่ทันได้มองตัวเองมันเขลายิ่งกว่า
ถ้าคนเรามัวแต่วิ่งตามคนอื่นเราก็จะไม่มีวันได้เจอตัวเอง
ยิ่งอยากชนะคนอื่นก็จาไม่มีวันชนะตนเองได้
อยากเด่นอยากนำคนอื่นก็ยิ่งจะมีจิตใจที่ล้าหลังเท่านั้น
อยู่นิ่งๆหายใจเบาๆ อยู่อย่างมีความสุขในระดับที่เราพอใจน่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด
ฟังให้มากกว่าพูดยิ้มให้มากกว่าร้องไห้หัวเราะให้กับเรื่องเล็กๆน้อยๆ
และหงุดหงิดให้น้อยที่สุด........บางเรื่องที่เราหงุดหงิดเราอาจลืมไปว่าเราก็เป็น
ฉันไม่จำเป็นต้องวิ่งตามใคร
ขอเดินมองข้างทางชัดๆไปหละกัน
บ่นอะไรไม่รู้สงสัยเมาขี้ตา
หนึ่งฤทัยท่าจะเพี้ยน.....-______-"